Als je een hond hebt, weet je het: hij wacht je op bij de deur, volgt je van kamer naar kamer en lijkt door te hebben wanneer je somber bent, nog voordat iemand anders in huis dat merkt. Dat is geen toeval en ook niet alleen gewoonte. De relatie tussen honden en mensen is heel oud en heeft een basis die de wetenschap al jaren onderzoekt.
Duizenden jaren samen
De hond was het eerste gedomesticeerde dier. Over de exacte datum bestaat geen overeenstemming, maar de meeste schattingen plaatsen de domesticatie minstens zo'n 15.000 jaar geleden, en sommige zetten die nog veel verder terug, altijd vanuit wolvenpopulaties die inmiddels verdwenen zijn.
In al die tijd hebben de honden die het best met mensen konden samenleven het meest geprofiteerd. Het resultaat is een dier dat, in veel opzichten, gemaakt is om met ons te leven.
Ze kijken ons op een bijzondere manier aan
Er is één detail dat hen zelfs onderscheidt van wolven die door mensen zijn grootgebracht: honden zoeken onze blik op. Wanneer ze iets niet kunnen oplossen, draaien veel honden zich om en kijken ons aan, alsof ze om hulp vragen.
Een studie uit 2015 stelde vast dat na een moment van wederzijds oogcontact tussen honden en hun baasjes, de oxytocinespiegels bij beiden stegen. Oxytocine is een hormoon dat te maken heeft met hechting en sociale banden, en de auteurs vergeleken het met wat er tussen ouders en baby's gebeurt. Het is een interessant resultaat, al moet je het niet overdrijven: het ging om één specifieke studie, en de band wordt niet alleen door één hormoon verklaard.
Ze kunnen ons best goed lezen
Honden zijn erg goed in het interpreteren van menselijke signalen:
- Ze volgen onze gebaren, zoals wijzen met de vinger, beter dan veel andere dieren.
- Ze herkennen toonhoogte en stemtoon en reageren anders op een vrolijke toon dan op een boze.
- Ze herkennen basale gezichtsuitdrukkingen en letten op onze lichaamstaal.
- Ze leren onze routines tot in detail: ze weten welke schoenen een wandeling aankondigen en welk geluid het zakje met hun snacks maakt.
Dat betekent niet dat ze alles begrijpen wat we voelen, of dat ze het op dezelfde manier interpreteren als een ander mens. Maar ze letten wel heel goed op ons, en daarom reageren ze vaak wanneer we verdrietig of nerveus zijn.
Wij zijn ook hun referentiepunt
Veel honden gedragen zich tegenover hun baasje ongeveer zoals een klein kind tegenover zijn verzorgers: ze verkennen rustiger als je in de buurt bent, zoeken je op wanneer iets hen bang maakt en zijn erg blij als ze je weer zien. Daarom is jij voor een hond zijn belangrijkste bron van veiligheid.
Dit heeft ook een minder mooie kant: sommigen hebben het moeilijk als ze alleen worden gelaten. Als je hond huilt, blaft of spullen kapotmaakt telkens wanneer je weggaat, is het de moeite waard om er stap voor stap aan te werken en, als het niet beter wordt, hulp te vragen aan een hondengedragstrainer of een dierenarts met gedragsopleiding.
Zo versterk je de band in het dagelijks leven
De band bouw je niet op met grote gebaren, maar met het alledaagse:
- Voorspelbare routines. Honden voelen zich veilig wanneer ze weten wat er gaat gebeuren: min of meer vaste tijden voor eten, wandelen en rusten.
- Wandelingen die van hem zijn. Leg je telefoon even weg, laat hem snuffelen en ontdek samen de omgeving. Voor je hond is de wandeling het mooiste moment van de dag.
- Samen spelen. Touwtrekken, snacks zoeken, de bal gooien. Samen spelen verbindt veel meer dan een speeltje op de grond leggen.
- Positief opvoeden. Hem dingen leren en belonen wat hij goed doet, creëert communicatie en vertrouwen. Lichamelijke straffen of geschreeuw doen juist het tegenovergestelde.
- Zijn signalen respecteren. Als hij wegkruipt, gaapt, zijn lippen likt of zijn kop wegdraait wanneer je hem knuffelt, zegt hij dat hij zich niet op zijn gemak voelt. Naar hem luisteren is ook voor hem zorgen.
- Aanraking op zijn manier. Veel honden genieten meer van een rustige aai op de borst of achter de oren dan van een stevige knuffel.
Een relatie die in twee richtingen werkt
Wie met een hond samenleeft, zegt vaak dat hun routine is veranderd: meer wandelingen, meer uren buiten, meer gesprekjes met buren. En de hond krijgt op zijn beurt verzorging, gezelschap en iemand die hem begrijpt. Het is een relatie die, als je er goed mee omgaat, voor beiden goed uitpakt.
Als je meer momenten samen met je hond wilt delen, vind je in onze sectie speelgoed voor honden ideeën om die momenten samen door te brengen.
Misschien vind je ook dit interessant: training.